Guillaume Apollinaire "Kroniki artystyczne"

Termin: 20.11.2018

 

Guillaume Apollinaire

Kroniki artystyczne, t. 1: 1902–1911

 

Teksty zebrał, wstępem i komentarzami opatrzył: Leroy C. Breunig

Przekład: Jan Gondowicz

Format: 17 × 23 cm

Liczba stron: 240

Cena: 30 zł

 

 

Nakładem MOCAK-u ukazał się właśnie pierwszy tom Kronik artystycznych Guillaume’a Apollinaire’a, obejmujący lata 1902–1911.

Kroniki… Apollinaire’a to zbiór artykułów i tekstów krytycznych o sztuce współczesnej publikowanych od 1902 roku do końca życia autora, czyli do roku 1918, w prasie i katalogach wystaw. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1960 roku w wydawnictwie Gallimard i powstała dzięki pracy francuskiego redaktora L-C. Breuniga, który zamieszczone w tomie teksty zebrał z rozproszonych publikacji i ułożył w porządku chronologicznym, a także opatrzył przedmową i przypisami.

Kroniki... są ważną pozycją w dorobku francuskiego pisarza, który przez całe życie interesował się sztukami plastycznym i aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym Paryża początku XX wieku. Zarówno w swych dziennikarskich relacjach z wystaw, jak i tekstach wstępnych do katalogów Apollinaire zdaje bezpośrednią relację z burzliwej artystycznie epoki, której towarzyszyły narodziny kubizmu, futuryzmu, fowizmu czy wreszcie abstrakcjonizmu. Jako propagator europejskiej awangardy, niezwykle wyczulony na zachodzące w sztuce zmiany, Apollinaire był jednym z pierwszych, którzy docenili wagę twórczości Picassa czy Matisse’a. W książce znajdują się także celne opisy twórczości wielu innych malarzy, takich jak Léger, Kandinsky, Modrian, de Picabia, Delaunay, Łarionow, Chagall, a także interesujące spostrzeżenia dotyczące rzeźb Rodina, de Bourdelle’a, Medarda Rossa, Archipenki czy architektury Gaudíego.

Przekładu książki dokonał Jan Gondowicz, ceniony tłumacz z języka francuskiego i rosyjskiego.

 

Guillaume Apollinaire (1880–1918) – wielki poeta francuski, także prozaik, dramaturg, krytyk artystyczny, impresario wszelkich awangard dwu pierwszych dekad XX wieku. Twórca nowej dykcji poetyckiej o międzynarodowym zasięgu, przyjaciel artystów i wizjoner rozwoju sztuki nowoczesnej. Obdarzony zaskakującą siłą słowa i wpływu osobistego, był zarazem współtwórcą i świadkiem bezprzykładnego ruchu idei. Niniejsze kroniki prasowe świadczą, jakim sposobem Paryż przed wielką wojną zmienił w „laboratorium centralne” nowych prądów artystycznych. Już za życia stał się postacią legendarną, a jego życiorys ma walor jednej z emblematycznych biografii minionego stulecia.

 

Jan Gondowicz (ur. 1950) – krytyk, eseista i tłumacz z języka rosyjskiego i francuskiego; stały felietonista „Nowych Książek”, współredaktor czasopisma „Społeczeństwo Otwarte”; autor bestiariusza Zoologia fantastyczna uzupełniona (1995, wyd. poszerzone 2007), książek o sztuce, między innymi Moc Topora (2001), Bruno Schulz (2006), Rijksmuseum (2007), antologii tekstów surrealistycznych Przekleństwa wyobraźni (2010), zbioru szkiców Pan tu nie stał (2011), Duch opowieści (2014), zbioru esejów Paradoks o autorze (2011), a także książki monograficznej Trans-Autentyk. Nie-czyste formy Brunona Schulza (2014). Z języka francuskiego przełożył między innymi  Słownik komunałów Gustave’a Flauberta (1993), Ćwiczenia stylistyczne (2005) oraz Sto tysięcy miliardów wierszy Raymonda Queneau (2008), a zwłaszcza dzieła Alfreda Jarry’ego: Czyny i myśli doktora Faustrolla, patafizyka (2000) i Teatr Ojca Ubu (2006), Georges’a Pereca Urodziłem się. Eseje (2012).

 

Cet ouvrage a bénéficié du soutien des Programmes d’aide à la publication de l’Institut français.

Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Institut français w ramach programów wsparcia wydawniczego.

Cet ouvrage, publié dans la cadre du Programme d’aide à la publication BOY-ŻELEŃSKI, a bénéficié du soutien de l’Institut français de Pologne.

Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Instytutu Francuskiego w Polsce w ramach Programu Wsparcia Wydawniczego BOY-ŻELEŃSKI.

 

 

Data opublikowania: 20.11.2018
Osoba publikująca: Agnieszka Kocik